ரேகா ராகவன்

'வருகைக்கு நன்றி!'

2011-12-30T21:53:00.000-08:00

பிறக்கப் போவதை வரவேற்க
காத்திருக்கிறார்கள்
ஆட்டம் பாட்டம் கொண்டாட்டத்தோடு...

போகப் போகும் உன்னை
அம்போவென விட்டுவிட்டு!

நல்லதும் செய்திருக்கிறாய் நீ
அல்லதும் செய்திருக்கிறாய்...

பிறக்கப் போகும் அது
என்ன செய்யப் போகிறது?
அறியக் காத்திருக்க வேண்டும்!

ஆரம்பத்தில் உன்னை
ஆஹாஓஹோவென கொண்டாடிய
அதே உலகம் தான் முடிவில்
கண்டு கொள்ளாமல் போகிறது!

இதுதான் உனக்கு விதிக்கப்பட்டது
ஏன், இன்று பிறப்பதற்கும் அதுவே
என்றுணர்ந்து கொள்.

இனிமேல் பிறவா வரம் கிடைத்த
இரண்டாயிரத்திப் பதினொன்றே
நீ பாக்யவான்!
உனக்கு என் வந்தனங்கள்!

0o0

தனக்குத் தானே...

2011-12-29T08:00:00.000-08:00

'தானேப் புயல் தானே வருமா
இடி மின்னல்களுக்குப்
பின்தானே வருமா?'
என் கேள்விக்கு
'சாமிக்குத் தான் தெரியும்
நான் வெறும் ஆசாமி
எனக்கென்னத் தெரியும்?' என
வானத்தைக் காட்டி
வறுமையிலும்
வார்த்தை விளையாட்டு ஆடும்
அந்த முதியவரிடம்...

"வீட்டுக் கூரையைக் கூட
பிய்த்துக்கொண்டு போகுமாமே,
தெரியுமா அதுவாவது பெரியவரே?"
என் அடுத்த கேள்விக்கு
'கூரை இருந்தால்தானே
பிய்த்துக்கொண்டு போவதற்கு?
வானமே கூரை எங்களுக்கு
பிளாட்பாரமே பஞ்சு மெத்தை
இருக்கிற கொஞ்ச காலத்தை
இப்படியே கழித்துப் போய்விட்டால்
எனக்கும் நல்லது,
பிறருக்கும் ஏனெனில்
அவர்களின் இருப்பிடத்தில்
பங்கு கேட்கமாட்டேன் பாரு!'!
கூறிய பொக்கைவாய்க்
கிழவரிடம் இன்னும்
நிறைய இருக்கும்
நாம் கற்றுக்கொள்ள!

0o0

பாதுகாப்பாக தீபாவளியை கொண்டாடுவது எப்படி?

2011-10-25T02:05:00.000-07:00

செய்ய வேண்டியவை:
1) பட்டாசுகளை முடிந்தவரை உங்கள் கைகளுக்கு அருகில் இல்லாமல் தூரமாக வைத்து வெடிக்கவும்.
2) பட்டாசுகளை வெடிக்கும்போது பருத்தி (காட்டன்) துணிகளை மட்டுமே அணிந்திருக்கவேண்டும்.
3) பட்டாசு கொளுத்தும்போது ஒரு பாத்திரத்தில் சிறிதளவு தண்ணீர் அருகிலேயே வைத்துக்கொள்ளவும்.
4) பட்டாசுகளை திறந்த வெளியில் வெடிக்கவும்.
5) பட்டாசுகளை ஒவ்வொன்றாக வெடிக்கவும்.
6) வெடித்த பட்டாசுகளை ஒழுங்கான முறையில் அப்புறப்படுத்தவும்.
7) பட்டாசுகளை தனி அறையில் வைக்கவும்.
8) ராக்கெட் பட்டாசுகளை நேரான நிலையில் நிறுத்தி கொளுத்தவும் .

செய்யக்கூடாதவை :

1) பட்டாசு வெடிக்கும்போது ஏற்படும் காயங்களுக்கு சாயங்களையோ மையையோ தடவக்கூடாது.
2) பட்டாசுகளை கொளுத்தும்போது எளிதில் தீப்பற்றக்கூடிய ஆடைகளை அணிய வேண்டாம்.
3) வெடிக்காத பட்டாசுகளை கைகளில் எடுக்காதீர்கள்'
4) அறைக்குள் பட்டாசுகளை வெடிக்க வேண்டாம்.
5) பட்டாசுகளை வெடிக்கும் போது மற்ற பட்டாசுகளை அருகில் வைக்கக்கூடாது.
6) பட்டாசுகளை டப்பாவிற்குள் வைத்து வெடிக்க வேண்டாம்.

முதலுதவி:

1) பட்டாசு வெடிக்கும்போது ஏற்பட்ட காயங்களை பச்சை தண்ணீரில் நனைக்கவும்.
2) பிறகு சுத்தமான துணியால் காயத்தை மூடியபடி அருகாமையில் உள்ள மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்லவும்.
3) காயங்களில் துணி ஒட்டியிருந்தால் அதனை எடுக்க முயற்ச்சிக்காதீர்.
4) ஆராய்ச்சிகளின்படி தீக்காயங்களுக்கு சிறந்த முதலுதவி காயங்களை தண்ணீரில் துடைப்பது.

(இது ஒரு மீள் பதிவு)

கடப்பா செய்வது எப்படி?

2011-04-17T07:16:00.000-07:00

நாகப்பட்டினத்தில் நான் பணி புரிந்த போது பெருமாள் கோயில் எதிரே உள்ள "லக்ஷ்மி கபே"-யில் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தேன். வாரம் ஒரு முறை காலையிலோ அல்லது மாலையிலோ அங்கே "கடப்பா" என்று ஒன்று போடுவார்கள். இட்லி, பூரி, தோசைக்கு தொட்டுக்கொள்ள இது ஜோராக இருக்கும். மற்ற நாட்களில் வராதவர்கள் கூட அன்று தவறாமல் ஆஜராகி விடுவார்கள். சின்ன வயசில் விழுப்புரத்தில் படித்த போது இதை ருசித்திருக்கிறேன். அதன் பின்பு இங்கேதான் சாப்பிடும் பாக்கியம் கிடைத்தது. யான் பெற்ற சுவையை நீங்களும் பெற வேண்டும் என்பதற்காக அதன் செய் முறையை கீழே தந்துள்ளேன்:-

கடப்பா

தேவையான பொருள்கள் :

செய்முறை:முதலில் பயத்தம் பருப்பையும் உருளைக் கிழங்கையும் வேகவைத்துக் கொள்ளவும்.தேங்காயைத் துருவி வைத்துக் கொள்ளவும்.வெங்காயத்தை பொடியாக நறுக்கிக் கொள்ளவும்.பின்பு பொட்டுக் கடலை, தேங்காய்த் துருவல், 4 பல் பூண்டு, கசகசா, பச்சை மிளகாய்இவற்றை மிக்ஸியில் நன்றாக அரைத்துக் கொள்ளவும். அதன் பின்பு வாணலியில் எண்ணை வைத்துக் காய்ந்ததும், 4 பல் பூண்டு போட்டு சிவக்க வறுத்து , பின் பட்டை, இலவங்கம், நறுக்கிய வெங்காயம் என்ற வரிசையில்சேர்த்து வதக்கவும்.வெங்காயம் சிவந்ததும், வேகவைத்த பயத்தம்பருப்பு, 2 கப் தண்ணீர், உப்பு,மஞ்சள் தூள் சேர்த்து கொதிக்கவிடவும்.கொதிக்க ஆரம்பித்ததும், உதிர்த்து வைத்துள்ள உருளைக் கிழங்கு, அரைத்துவைத்துள்ள மசாலாவைச் சேர்த்து மேலும் சில நிமிடங்களுக்குக் கொதிக்கவைத்துஇறக்கவும்.இறக்கிய சூட்டோடு எலுமிச்சம் பழம் 1/2 மூடி பிழிந்து, கொத்தமல்லித் தழையை அதன் மேல் தூவி விடுங்கள். கடப்பா ரெடி. செய்யுங்க , சாப்பிடுங்க ,அசத்துங்க

(இது ஒரு மீள் பதிவு)

"டெல்லி கணேஷும் பின்னே ஞானும்"

2010-12-07T05:56:00.000-08:00

அவ்வை ஷண்முகி படத்தில் நடிகர் டெல்லி கணேஷை மணிவண்ணன் கோஷ்டியினர் தெளிய வைத்து அடிக்கும் காட்சியில் அவரது நடிப்பு மட்டும் தனித்து தெரியும். அதை இப்போது நினைத்தாலும் எனக்கு குபுக் என்று சிரிப்பு வருகிறது.

கடந்த ஞாயிறு அன்று அவர் அம்பத்தூர் ஹுமர் கிளப் நடத்திய கூட்டத்திற்கு சிறப்பு விருந்தினராக வந்திருந்தார். அப்போது அவர் சில நகைச்சுவையான காட்சிகளை விவரித்தார். அது...

ஒரு நாள் ஏ.வி.எம் படப்பிடிப்பு நிலையத்தின் பின் புறம் உள்ள சுடுகாட்டில் ஒரு படத்துக்கான ஷூட்டிங் எடுத்தார்கள். நான் அங்கே நடிக்க சென்றிருந்தேன்.லஞ்ச் பிரேக்கின் போது அந்த சுடுகாட்டின் நிஜமான வெட்டியானுடன் அவரைப் பற்றியும் அவர் செய்யும் வேலைகளைப் பற்றியும் பேச்சுக் கொடுத்ததில் அவர் நெருங்கிய நண்பர் போல என்னிடம் பேச ஆரம்பித்துவிட்டார். அவருக்கு லஞ்ச் வரவழைத்து கொடுத்து மேலும் குஷிப்படுத்தினேன். மாலை ஷூட்டிங் முடிந்து எல்லோரும் சென்றுவிட்டோம். அதற்கு அப்புறம் வேறு ஷூட்டிங்குகளில் கலந்து கொண்டதால் அதைப் பற்றி மறந்தே போய்விட்டேன்.

ஒரு பதினைந்து நாள் கழித்து கோடம்பாக்கத்தில் என் கார் சிக்னலுக்காக காத்திருந்தபோது காரை ஓட்டி வந்த என்னை அந்த வெட்டியான் சைக்கிளில் இருந்தவாறே பார்த்து " என்ன சார் அங்கே எப்ப வர்றீங்க?" என்று ஒரு அணுகுண்டை வீசினார். நான் ஆடிப் போய்விட்டேன். அந்த இடத்தில் அந்த சூழ்நிலையில் எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிவிட்டது. இருந்தாலும் சமாளித்துக்கொண்டு அவனிடம் "இல்லப்பா எனக்கு இன்னும் மூணு நாலு கமிட்மென்ட்ஸ் இருக்கு, அது முடிந்ததும் நானே வந்துடுவேன் !" என்றேன்.
அதுக்கு அந்த வெட்டியான் " ஐயோ சார் நான் அந்த அர்த்தத்தில் கேட்கவில்லை,மறுபடியும் ஷூட்டிங்குக்காக எப்போ அங்கே வர்றீங்க? என்று தான் கேட்டேன். தப்பா இருந்தா மன்னிச்சிக்கோ சார்! " என்றான். " இதை அப்போதே இப்படி கேட்டிருக்க வேண்டியதுதானே?" என்று நான் அவனிடம் சொல்லவும் சிக்னல் விழவும் சரியாக இருந்தது. அப்புறம் நான் காரை கிளப்பிக்கொண்டு போய்விட்டேன்.

என்ன நண்பர்களே அவரின் நகைச்சுவையை ரசித்தீர்களா?

எல்லாம் சரி. தலைப்புக்கும் இதுக்கும் என்னய்யா சம்பந்தம் என்றுதானே கேட்கிறீர்கள்? சம்பந்தம் இருக்கு.நடிகர் டெல்லி கணேஷ் என் நீண்ட நாள் நண்பர். அவரை மாதிரி நட்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவரைப் பற்றி நான் என் நண்பர்களிடம் பேசும்போது டெல்லி கணேஷும் நானும் என்றுதான் பேச்சை ஆரம்பிப்பேன். இப்போ தலைப்பு சரியாப் போச்சா?

(இது ஒரு மீள் பதிவு)

வளையாத மரம்

2010-11-09T22:13:00.000-08:00

கொட்டிய மழையில் குளித்து,
அடித்த புயற் காற்றில்
தலையாற்றிக்

கொண்டிருந்த என்னை,
'தலை விரித்தாடிற்று தென்னை'
என்று செய்தி போடுகிறீர்களே?
என் ரசனையைப் புரிந்துகொள்ள
மறுப்பதென்னே?
கேட்டது தென்னை மரம்.

பயம்

2010-10-21T05:33:00.001-07:00

'தோட்டத்தில் ஓடும்
முயல் குட்டியைப் பிடித்து
முத்தம் கொடுக்கலாமா?'
ஆசையுடன் கேட்கும் குழந்தை.

'கூடாது, அது கடிச்சிடும்!'
பயமுறுத்தும் தாய்.

'பிள்ளையார் எறும்பின்
கிட்டே போகலாமா?'
பயத்துடன் கேட்கும் குழந்தை.

ரொம்பவேதான்
பயமுறுத்தி விட்டோமோ?
படபடப்புடன் வாரியணைத்து
முத்தமிடும் தாய்.

<><><><><><><><><><><><><>

இட மாற்றம் // இன்னொரு பக்கம்

2010-10-12T03:00:00.000-07:00

1.இட மாற்றம்

எப்போதுமே

இடம் மாற்றிப்

படுத்தால் அவனுக்கு

வராத தூக்கம்

வந்தது அன்று

அவசர சிகிச்சைக்காக

மருத்துவமனையில்

சேர்த்த அரை மணியில்

நிரந்தரமாக.

<><><><><><><><><><><><><><><><>

2. இன்னொரு பக்கம்

வேட்டியின் இரு பக்கங்களையும்

மாற்றி மாற்றிக் கட்டி

அழுக்காகிய பின்

மனசுக்குள் அழுதான்.

'மூன்றாவது பக்கமும்

இருந்திருக்கக் கூடாதா,

சோப்பு வாங்க காசு

இல்லையே?

--ரேகா ராகவன்.

<><><><><><><><><><><><><><><>

எல்லாமே... / மீட்சி / அது

2010-09-25T05:10:00.000-07:00

1. எல்லாமே...

பாத்திரத்தை குலுக்கிக்
கேட்டான் பிச்சைக்காரன்
உடம்பை குலுக்கிக்
கதா பாத்திரம்
படைத்தாள் கவர்ச்சி நடிகை
வயிற்றுப் பசிக்கான ஓட்டத்தில்.

<> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <>

2. மீட்சி

மீண்டும் வருவேன்
என்று சொல்லிவிட்டு
பதவியுடன் வந்தார்
ஊழல் மந்திரி .
மீண்டு வருவேன்
என்று சொல்லிவிட்டு
வராமல் போனது
மீனவன் வலையில்
அகப்பட்ட மீன்.

<> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <>

3 . அது!

ஊரில் திருவிழா.
இருப்பவனுக்கு சொர்க்கம்
இல்லாதவனுக்கு நரகம்
கையில் பணம்.

<> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <>

பாராட்டு/ பசி/ இருவர்/வலை

2010-04-29T12:53:00.001-07:00

பதிவுலக நண்பர்களுக்கு வணக்கம். முதலில் பதிவுலகத்துக்குள் " ரேகா ராகவன் " என்ற இந்த வலைப்பூவில்தான் என் பயணத்தை தொடங்கினேன். அதன் பின்னர் பத்திரிக்கைகளில் வெளியான என் சிறுகதைகளுக்காகவும் வலைப்பூவுக்கென வடிவமைத்து எழுதும் சிறுகதைகளை வெளியிடவும் "அன்பே சிவம்" என்ற வலைப்பூவையும் தொடங்கி என்னால் இயன்ற வரையில் நல்ல கருத்துக்களை சொல்ல ஓரளவுக்கு முயன்று வருகிறேன். அந்த வகையில் இரு வலைப்பூக்களிலும் இதுவரை 49 பதிவுகளை இட்டிருக்கிறேன். இது எனது 50-வது பதிவு. உங்களின் நல் ஆதரவோடு மேலும் பல நல்ல பதிவுகளை எதிர் காலத்தில் தர விழைகிறேன்.

1. பாராட்டு

வெற்றி பெற்ற சினிமாவின்
இயக்குனருக்கு பாராட்டு விழா.
மூலக் கதையை எழுதியவன்
சோகத்தோடு மூலையில்.

2. பசி

பொம்மைக் குழந்தைக்கு
பால் கொடுப்பது போல
நடித்துக்கொண்டிருந்தது
பசியோடிருந்த குழந்தை.

3 . இருவர்

பெண் பார்த்து நிச்சயித்த பின்பு
அவனுக்கு ஏற்பட்டது தவிப்பு
அவளுக்குள் ஏற்பட்டது குறுகுறுப்பு.

4. வலை

திருடனை வலை வீசி
தேடினது போலீஸ்
கடைசியில் அகப்பட்டான்
ஒரு அப்பாவி.

கவிதை எழுதும் கலைஞன் பெருமைக்கு உரியவன் என்றால், ஒரு நிலத்தை உழுபவனும் கவிஞன்தான்!

அறிவு : பயம் : கர்வம்

2010-03-01T08:32:00.000-08:00

அறிவு

பதவிகள் வரும் கூடவே தலைக்கனமும்.

போனபின்பு வரும் மொத்த அறிவும்.

எப்போதும் இயல்பாய் இருப்பவனுக்கு

போகாது அறிவு எந்தக் கணமும்.

பயம்

கனவுகள் வரும் கூடவே பயமும்.

கலைந்த பின்பும் மிச்சமிருக்கும்.

கனவே வராதவனுக்கும் வரும்

எதிர்காலம் பற்றிய பயம்.

கர்வம்

வானத்தில் பறக்கும் பறவைகளுக்கு

பயமிருக்குமா திசை மாறிவிடுவோமோ என்று?

இருக்காது உயர உயரப் பறந்தாலும்

தன்னுள் கர்வத்தை அண்டவிடாததால்.

'அரசு'வும் நானும்

2010-02-05T06:31:00.000-08:00

அது 1975-ம் வருடம். உதவியாளராக பொள்ளாச்சியில் பணியேற்ற போது என்னுடன் பணி புரிந்த நண்பர்களில் திரு எஸ்.முத்துகுமாரசாமி ஒருவர். அவர் 'முல்லை மணாளன்' என்ற புனைப் பெயரில் சிறுகதைகள், கட்டுரைகள் எழுதி பல பரிசுகளை அள்ளியவர்.

நான் அவ்வப்போது சொல்லும் கருத்துக்களை கேட்டுவிட்டு "சார் நீங்க ஏன் பத்திரிகைகளுக்கு எழுதக் கூடாது ?"என்று கேட்பார். "அட போங்க சார்! நானாவது எழுதறதாவது? கிண்டலடிக்கறீங்களா?" என்று சிரித்துக்கொண்டே போய்விடுவேன்.

ஒரு நாள் ஒரு போஸ்ட் கார்டில் 'குமுதம்' விலாசத்தை எழுதிக் கொண்டுவந்து " சார் இதில் உங்களுக்குத் தோன்றும் கேள்விகளை எழுதுங்கள், மற்றதெல்லாம் நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்!" என்றார். அவர் சொன்ன மாதிரியே முழு பக்கமும் கேள்விகளால் நிரப்பி ஒரு முன் எச்சரிக்கையாக என் பெயருக்குப் பதிலாக கே.பகவான், பொள்ளாச்சி என்று போட்டு அனுப்பிவிட்டேன்.

என்ன ஆச்சரியம்? அடுத்தவாரம் குமுதத்தில் அரசு கேள்வி-பதிலில் என்னுடைய முதல் கேள்வியையே போட்டு அதற்கு பதிலும் கொடுத்திருந்தார்கள். 'பார்த்தீங்களா, என்னவோ சொன்னீங்களே!' என்று அந்த நண்பர் சொல்லவும் சந்தோஷத்தில் என்ன பதில் சொல்வதென்பதே எனக்கு தோணவில்லை.

அப்புறமென்ன? வாரா வாரம் கே. பகவான் பொள்ளாச்சி, ரேகா ராகவன், கோவை என்று அரசு பதில்களில் தோன்றி ஒரே ஆரவாரம்தான். அப்போதெல்லாம் குமுதம் ஆசிரியர் எஸ்.ஏ.பி.அண்ணாமலையில் உள்ள முதல் எழுத்து 'அ'-வும், ரா.கி.ரங்கராஜனில் உள்ள 'ர'-வும் . ஜா.ரா.சுந்தரேசனில் உள்ள 'சு'-வும் சேர்த்து மூவரும் வாசகர்களின் கேள்விகளுக்கு 'அரசு' பதில்கள் என்று அளிக்கிறார்கள் என்பதாக ஒரு செய்தி உலா வந்துகொண்டிருந்தது. (பின்னால் அது எஸ்.ஏ.பி தான் என்பது குமுதத்திலேயே வெளியானது.)

அப்போதே அவர் பதில் அளிக்கும் விதத்தை கூர்ந்து கவனித்து எனது எழுதும் திறமையை வளர்த்துக்கொண்டு அதிலிருந்து வாசகர் கடிதம், சிரிப்பு, துணுக்குகள் என்று உலா வர ஆரம்பித்து சிறுகதைக்குள்ளும் புகுந்து பார்த்துவிட்டு இப்போது ப்ளாக்குக்குள்.

கேள்விகளுக்கு அரசு அளிக்கும் பதில்கள் சிரிக்க வைக்கும் அதே நேரத்தில் சிந்திக்கவும் வைக்கும். உதாரணத்துக்கு 'நகை உங்களுக்குப் பிடிக்குமா? ' என்ற என் கேள்விக்கு ' ஊஹூம் நான் போட்டுக் கொள்வதில்லை' என்று அவர் பதில் அளித்திருந்தார். இதில் ஒன்றை கவனிக்க வேண்டும். பொன் நகை மற்றும் நகைச்சுவை இவைகளை கருத்தில் கொண்டு பொதுவாக 'நகை' என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன். அவரும் 'ஊஹூம் நான் போட்டுக் கொள்வதில்லை' என்று நகையையும் நகைச்சுவையையும் நான் போட்டுக்கொள்வதில்லை என்று இரு பொருள்பட பதில் அளித்து அசர வைத்தார். என் கேள்விகள் சிலவற்றையும் அதற்கு 'அரசு' அளித்த பதில்களையும் அதிலிருந்து தொகுத்து கீழே தந்துள்ளேன்.

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே: என் மனைவி எனக்கு முன்னதாகவே சாப்பிட்டுவிடுகிறாள்.

ப: சமையல் பரவாயில்லை என்று சர்டிபிகேட் கொடுத்தாரா? அதல்லவா முக்கியம்?

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே: திருமணங்களில் 'டும் டும்' கொட்டக்கூடாது என்று ஓர் உத்தரவு போட்டால்?

ப: காது பாதி செவிடாகாவிட்டால் நமக்குக் கல்யாணத்துக்குப் போய் வந்த திருப்தியே இருப்பதில்லை. இது மரபு. மாநாய்கன் பெண்ணுக்கும் மாசாத்துவான் மகனுக்கும் நடந்த திருமணத்தின்போது 'முரசு இயம்பின, முருடு (மத்தளம்) அதிர்ந்தன" என்று வர்ணிக்கிறார் இளங்கோ அடிகள்.
<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே: 'ப்ரா' வைக் கண்டுபிடித்தவன் எவன்?

ப: எவனாக இருந்தால் என்ன, அவன் வாழ்க.

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே: சுத்தமான ஆங்கிலத்தில் எழுத இங்கிலிஷ்காரனாக இருக்க வேண்டும் என்பது அவசியமா?

ப: ஹிக்கின்ஸ் பாகவதர் பாடுகிறார், நம்பமுடியாத அளவுக்கு அற்புதமாகப் பாடுகிறார். ஆனாலும் கிளிப்பிள்ளை கிளிப்பிள்ளைதானே?

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே. பெண்கள் வாய்ஸ் மட்டும் ஸ்வீட்டாக இருக்கக் காரணம்?

ப: வாய்ஸ் ' மட்டும் ' என்ன மட்டும்? முழுக்கவே ஸ்வீட்தான். (ஆண் குரலோடு ஒப்பிட்டுக் கேட்கிறீர்களா? ஸீரியஸ் கேள்வியா? குரல்வளையில் திரை மாதிரி இரண்டு சவ்வு உண்டு. காற்று வெளியேற்றப்படும்போது அவை அதிர்வதால் ஓலி உதிக்கிறது--வீணைத் தந்தி மீட்டப்பட்டதும் நாதம் ஜனிப்பது போல. ஸ்வீட் ரகசியம்: ஜேசுதாசின் குரல் வளையிலுள்ள திரையைவிட, எஸ்.ஜானகியின் குரல் வளையிலுள்ள திரை மெல்லியது, நீளம் குறைவானது.)

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே: நீங்கள் படமெடுத்தால் என்ன ?

ப: எடுத்து என்ன பயன்? என் பல்லில் விஷம் இல்லையே.

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே: எங்கள் பாட்டி சொர்கத்துக்குப் போனாளா அல்லது நரகத்துக்குப் போனாளா என்று எப்படித் தெரிந்து கொள்வது?

ப: உங்கள் பாட்டி எந்தத் திசையில் சென்று கொண்டிருந்தார் என்பது அவர் உயிரோடிருக்கும் போதே உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டுமே?

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே: எப்போதும் சோகமாக முடிவது ஏது?

ப: வாழ்க்கை.

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

கே: வாழ்க்கை எப்போது கசக்கிறது?எப்போது இனிக்கிறது ?

ப: இளமை அனுபவம் ஒன்றைச் சொல்கிறேன். நாலைந்து நண்பர்கள் நாங்கள். ஒருவர் தங்கக் கட்டி. அவரைக் கோட்டா பண்ணுவது, மற்றவர்களது அன்றாட பொழுது போக்கு. அவர் சிரிப்பு மிஷின். ஒன்றும் பொருட்படுத்தாமல் சிரித்துக்கொண்டே இருப்பார். நான் மற்றவர்கள் கலந்து கொள்ளும் கேலியில் கலந்து கொள்ளாமல் ஒதுங்கியே இருப்பேன். ஒரு நாள், அவரை நாமும் கிண்டல் செய்தால் என்ன என்று ஒரு ஆசை உண்டாயிற்று. சிரித்துக்கொண்டே ஏதோ சொல்லி வைத்தேன். பளிச்சென்று ஒரு பதிலடி கொடுத்தாரே பார்க்க வேண்டும். உலகத்து அசடெல்லாம் என் முகத்துக்கு வந்துவிட்டது. வாயில்லாப் பூச்சிகளிடம் கூட அனாவசியமாக வாயை கொடுக்கலாகாது என்று உபயோகமான தீர்மானத்துக்கு வர அன்றைய அனுபவம் எனக்குத் துணை செய்தது. குட்டுப்படும்போது வாழ்க்கை கசக்கிறது. பாடத்தைக் கற்றுக் கொண்டு அதன்படி நடக்கும்போது இனிக்கிறது.

பாசம்.

2010-01-26T05:09:00.000-08:00

பாசம்.

கூட்டில் குஞ்சுகளை

பொத்திப் பாதுகாக்கும்

தாய்ப்பறவை நெஞ்சிலிருப்பதும்

வீட்டில் குழந்தைகளை

போற்றிப் பாதுகாக்கும்

தாயின் நெஞ்சிலிருப்பதும்

ஒன்றே...

<> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <>

'ம்'

பார்த்தேன் படித்தேன் செய்தேன்.

ருசித்தான் என் நண்பன்.

சமையல் கலை

புத்தகத்தைப் பார்த்து நான் செய்த

உப்புமாவுக்கு அவன் அடித்த கமெண்ட்

'ஒரே உப்பும்மா!'.

<> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <>

மீட்சி

எல்லா சேனலுக்குள்ளும் போய் பார்த்தாயிற்று.

அதே மாவை

அரைத்து அரைத்து...ஒரே போர்!

தினசரி,வார,மாத

இதழ்களையும் புரட்டியாச்சு.

கொலை, கொள்ளை, மோசடி,

ஊழல், கற்பழிப்பு, அரசியல் தந்திரம்..

ஒரே எரிச்சல்!

அத்தனையும் கடாசிவிட்டு

படுக்கையில் விழுந்தேன்

ரேடியோவுடன்

இணைத்த ஹெட் போனை

காதில் மாட்டிக் கொண்டதும்

தேவாமிர்தமாக இசை

காதுக்குள் நுழைய

ஆஹா... இதுவல்லவோ சொர்க்கம்!

<> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <>

ஒரு பக்கக் கதைகள் எழுதுவது எப்படி?

2010-01-13T01:21:00.000-08:00

என்னுடைய ஒரு பக்கக் கதைகளை படித்துவிட்டு பதிவர்கள் சிலர் இந்த ஒரு பக்கக் கதைகளை நீங்க எப்படி சார் எழுதறீங்க? நான் எப்படி எழுதினாலும் மூணு நாலு பக்கக்களுக்கு குறையாம வருதே! அந்த வித்தையை கத்துக் கொடுத்தீங்கன்னா நாங்களும் எழுதுவோம்ல என்று மெயில் மூலமாகவும் சாட் பண்ணும்போதும் என்னிடம் கேட்கிறாங்க. என்னுடைய முதல் ஒரு பக்கக் கதை "இதயம் பேசுகிறது" இதழில் வெளியானது. அதன் பின்னர் பல ஒரு பக்கக் கதைகள் எழுதி வெளியானாலும் எனக்கு அதில் திருப்தி ஏற்படவில்லை. அப்போதெல்லாம் புதுவை சந்திரஹரி, கே.பி.ஜனார்த்தனன், சுகந்தி, பாமா கோபாலன், வேதா கோபாலன், அமுதகுமார் மற்றும் மறைந்த எழுத்தாளர் நிவேதா ஆகியோரின் ஒரு பக்கக் கதைகள் வார இதழ்களில் அடிக்கடி பிரசுரமாகும். அவைகளைப் படிக்கும் போதெல்லாம் நாமும் இவர்களைப் போல ஒரு பக்கக் கதைகளை எழுதி பெயர் வாங்கணும் என்று நினைப்பேன். அதற்காக அவர்களுடன் நேரிலும் தொலைபேசி மூலமாகவும் தொடர்பு கொண்டு அவர்களிடம் எப்படி ஒரு பக்கக் கதைகளை எழுதுவது என்று கேட்பேன். அவர்களும் அன்புடன் சொல்லித் தருவார்கள். அப்படி அவர்கள் சொன்னதை உள்வாங்கி என்னுடைய கதை எழுதும் திறமையை மேம்படுத்திக் கொண்டு நிறைய ஒரு பக்கக் கதைகளையும் சற்றே பெரிய கதைகளையும் எழுதி வார இதழ்களில் பிரசுரம் கண்டிருக்கிறேன். மேலும் என்னுடைய எழுத்தை மேம்படுத்தியதில் புதுவை சந்திரஹரி, சத்யராஜ்குமார்,அமுதகுமார், கே.பி.ஜனார்த்தனன், ரிஷபன், ஆகியோரின் பங்கு மகத்தானது. அவர்களுக்கெல்லாம் இந்த சந்தர்ப்பத்தில் என்னுடைய நன்றியை காணிக்கையாக்குகிறேன். மேலும் கதைகள் எழுதுவதற்காக இவர்கள் எனக்கு சொல்லித்தந்தவைகளை தொகுத்து கீழே கொடுத்துள்ளேன்.
( 1 ) பெரிய தீம்களை எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது.

( 2) நடை மிக மிக எளிமையாக ஓட வேண்டும் .

( 3 ) தேவையில்லாத வர்ணனைகள் கூடாது.

( 4 ) பட் பட்என்று சுருக்கமாக சொல்லிக்கொண்டே போக வேண்டும். அது போகப் போக கை வரும்.

( 5 ) எடுத்துக்கொண்ட பிரச்னையை முதல் ஐந்து வரிகளுக்குள் சொல்லிவிட வேண்டும்.

( 6 ) பிரச்சினையினால் ஏற்ப்பட்ட/தீர்க்க முயல்கிற நாயகன்/நாயகியின் நடவடிக்கைகளை கூறிக்கொண்டே போகவேண்டும்.

( 7 ) முடிவு நாயகன்/நாயகியே எதிர்பாராததாக அமைக்க வேண்டும். அதாவது அதிசயமான ஒரு முடிவு சொல்லிவிடவேண்டும் என்கிற ஆர்வம் கூடாது. (நிறைய பேர் செய்கிற தவறு இது). புன் சிரிப்பை ஏற்படுத்துகிற முடிவு ஒன்று இருந்தாலே போதும்.

( 8 ) வள வள என்று எழுதக்கூடாது.

( 9 ) எழுதிய பின் தேவையில்லாத வரிகளை துணிந்து அடித்துவிட வேண்டும்.

(10 ) பல வார்த்தைகளில் சொன்னதை ஒரு சில வார்த்தைகளில் சொல்ல முயன்று மாற்ற வேண்டும்.

(11 ) ஒரு கதைக்கு தோன்றுகிற பல முடிவுகளை எழுதுங்கள்.

(12 ) அவை அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு புதிய ஒரு முடிவை (சில நாட்கள் ஆனாலும் பரவாயில்லை) துணிந்து எழுதுங்கள்.

ரடானின் கிரியேட்டிவ் கார்னரில்
இன்றைய டாப் டென் பிளாக்ஸில்
இந்த பதிவு

சக எழுத்தாள நண்பர்கள், பதிவர்கள் மற்றும் வாசகர்களுக்கு என் இனிய பொங்கல் வாழ்த்துகள்

தன்னிரக்கம்

2009-11-07T00:21:00.000-08:00

எனது இளமைப் பருவம் வெறும் கவலைகளால் நிறைந்த ஒன்று!

எனது மகிழ்ச்சியான விருந்தில் துயரங்களே பதார்த்தங்கள்!

எனது வயலில் விளைந்த பயிர்கள் களைகளே!

எனக்கு நல்லவை என்று எண்ணிக்கொள்ள முடிந்ததெல்லாம்

வெற்று நம்பிக்கைகளையே!

நாள் நகர்ந்துவிட்டது; ஆயினும் சூரியனை நான் காணவில்லை
நான் வாழ்கிறேன்; ஆனால் என் வாழ்க்கை முடிந்துவிட்டது.

எனது கதை கேட்கப்பட்டது ; ஆயினும் சொல்லப்படவில்லை

என்னில் கனிந்தவை உதிர்ந்துவிட்டன; ஆயினும் எனது

இலைகள் பசுமையாகவே இருக்கின்றன.

எனது இளமை அழிந்துவிட்டது; ஆயினும் வயோதிகனாகிவிடவில்லை.

நான் உலகத்தைப் பார்த்துவிட்டேன்; ஆயினும் உலகத்தால்

நான் பார்க்கப்படவில்லை;

பந்தத்தின் இழைகள் அறுபட்டன; ஆயினும் பின்னப்படவில்லை

நான் வாழ்கிறேன்; ஆனால் என் வாழ்க்கை முடிந்துவிட்டது.

என் மரணத்தைத் தேடினேன்; அது என் கருப்பையிலேயே இருந்தது;

வாழ்க்கையை நோக்கி நின்றேன்; அது வெறும் நிழலாக இருக்கக்

கண்டேன்.

மண்ணில் என் கால் பதிந்தது. என் கல்லறை இருப்பது

தெரிந்தது.

என் கோப்பை நிறைந்திருக்கிறது; இதோ அதுவும்

காலியாகிவிட்டது

நான் வாழ்கிறேன்; ஆனால் என் வாழ்க்கை முடிந்துவிட்டது.

(1972--ம் வருட கண்ணதாசன் புத்தகத்தில் வெளியான கவிதை. ரசித்த கவிதை என்பதால் டயரியில் குறித்து வைத்தேன்-- ரசித்த கவிதை முற்றும் .)

உலகிலேயே துயரம் நிறைந்த மனிதன் எதிலும் தயக்கம் காட்டுபவன்தான்

மரணம்

2009-10-26T23:11:00.000-07:00

ஒரு அந்தி வேளையில் நான் இந்த இடத்தை விட்டுப்
போய்விடுவேன்;
எங்கே போகிறேன் என்று எனக்குத் தெரியாது;
விதைப்புக்காலமா அறுவடை காலமா என்பதும் தெரியாது;
மண் போல் மௌனம் என்னை அழுத்தும்
அந்த அந்தி வேளையில் வழக்கம் போல் நீ வருவாய் என்று
எனக்குத் தெரியும்
அப்போது உனக்குப் புரியும்; நான் நகரமுடியாதபடி முடமாக
இல்லை;
முதல் மெழுகுவர்த்தி போல் ஏதோ ஒன்று அந்த இடத்தில் இருக்கும்
யாரையும் நீ எதுவும் கேட்க மாட்டாய்--
மௌனமாக நிற்பாய்; புதிய ஆகாய வெளிகளை அறிய
வார்த்தைகள் தேவை!
பழம் நினைவுகள் செவிடாகி உன்னிடம் கிடக்கின்றன. ஆனால்
அவை புயலுக்குச் சமம்;
யூதர்களின் தேவவசனம் பொறித்த எந்தக் கல்லையும் நான்
நேசிக்கிறேன்.
சேரி மயானத்தில்
இலையுதிர்காலம் சோகம் பரப்பி நிற்கிறது
மரணத்திலிருந்து தப்பி இனிமேலும் என்னால் மறைந்து
கொண்டிருக்கமுடியாது!

(1972--ம் வருட கண்ணதாசன் புத்தகத்தில் வெளியான கவிதை. ரசித்த கவிதை என்பதால் டயரியில் குறித்து வைத்தேன்-- ரசித்த கவிதை தொடரும்.)

உழைக்காமல் கிடைக்கும் பரிசு மரணம்

செல் போன் நடிகர்கள்

2009-10-25T05:53:00.000-07:00

விகடன் வாங்கப் போனவன் உடனே வீடு திரும்பியிருக்கக்கூடாதா? அடுத்திருந்த டீக்கடை பெஞ்ச்சின் மேலிருந்த அன்றைய பேப்பர் ' வா! வா! வந்து என்னை எடுத்துப்படி! ' என்று என்னை அழைக்கவே அங்கே சென்று பேப்பரை எடுத்து படிக்க உட்கார்ந்ததுதான் தாமதம், " நான் அவசரமா போய்க்கிட்டு இருக்கேன் உங்கிட்ட பேசிகிட்டிருக்க இப்போ எனக்கு நேரமில்லை, நீ சாயங்காலமா கூப்பிடு"--ன்னு செல்போனில் பேசிகிட்டே வந்த ஒருவர் என் பக்கத்தில் அமர்ந்ததோடில்லாமல் என்னமோ அவசரமா டெல்லிக்கு போகிறவரைப் போல நான் படித்துக்கொண்டிருந்த பேப்பரை பிடுங்கிக்கொண்டு டீக்கடைக்காரரிடம் ' யப்பா அவசரமா ஒரு டீ போடு! ' --ன்னு சொல்லிவிட்டு அது வந்ததும் சாவகாசமாக குடித்துக்கொண்டே பேப்பரை முதல் பக்கத்திலிருந்து கடைசி பக்கம் வரை படித்துக் கொண்டிருந்தார். பார்த்துக்கொண்டிருந்த எனக்குப் பொறுக்கவில்லை. பாதியில் நின்ற டீக்கடை பெஞ்சை முழுமையாக படித்துவிடுவோமே என்ற ஆவலில் அவரிடம் "ஏங்க என்னமோ அவசரமா போய்க்கிட்டிருக்கிறதா யாரிடமோ செல் போனில் சொல்லிக்கிட்டிருந்தீங்களே, போகலியா?" என்று கேட்க, " அத்த ஏன் சார் கேட்கறீங்க? ஒரு வாரத்தில் திருப்பிக் கொடுக்கிறேன்னு போன வருஷம் பிசாத்து காசு ஆயிரம் ரூபா ஒருத்தன்கிட்டே கைமாத்தா வாங்கிட்டேன். அந்த பன்னாடை பணத்தை கொடுன்னு இதுவரைக்கும் ஆயிரம் தடவையாவது போன் பண்ணியிருப்பான். நீங்களே சொல்லுங்க! கைல இருந்தா கொடுக்க மாட்டேனா? அவன் கிடக்கறான் விட்டுத் தள்ளுங்க, சார் யாருன்னு தெரிஞ்சிக்கலாமா? " என்று அவன் கேட்க, அவனிடமிருந்து அந்த பேப்பரை எப்படியாவது வாங்கிடணும்னு " ஒ! நானா? சி.பி.சி.ஐ.டி. தென் மாவட்டத்தில் சீட்டு பணத்தை சுருட்டிக்கிட்டு ஓடின ஒருத்தனை வலை வீசி தேடிக்கிட்டிருக்கோம்" என்று ஒரு பிட்டை போட அடுத்த வினாடி பேப்பரை என் கையில் பவ்யமாக வைத்து விட்டு ஆள் எஸ்கேப்.

ஒரு வாரத்தில் திருப்பிக் கொடுக்கிறேன்னு போன வருஷம் பிசாத்து காசு ஆயிரம் ரூபாய் வாங்கினானாம் , அதை திருப்பிக் கேட்டா கடன் கொடுத்தவனுக்கு பன்னாடை பட்டம் வேற. எப்படி இருக்குது பாருங்க நியாயம்?

காலம் கெட்டுக் கிடக்கு. நாமதான் உஷாரா இருக்கணும்னு யோசிச்சுக்கிட்டே வீட்டை நோக்கி நடையைப் போட்டால் எதிரே வந்த ஆசாமி "யோவ் சும்மா சும்மா எனக்குபோன் பண்ணி ரங்கனாதனா?"--ன்னு கேட்கிறியே, என்னை யாருன்னு நினைச்சே? நான் தட்னா நீ தாராந்து பூடுவே! ஒழுங்கு மரியாதையா இப்ப நீ போனை வைக்கலே எனக்கு தெரிஞ்ச டி.எஸ்.பி.கிட்ட சொல்லி உன்னை உள்ளே தள்றேனா இல்லையான்னு பார் " என்று காற்றில் கையைக் காலை ஆட்டி நடித்துக்கொண்டே சவால் விட்ட தயிர்வடை தேசிகனைவிட ஒல்லியாக இருந்த அவரைப் பார்த்ததும் எனக்கு சிரிப்புத்தான் வந்தது. இவர் தட்னா அவர் தாராந்து பூடுவாராம்.

காற்றில் கையைக் காலை ஆட்டி என்னமா நடிக்கிறாங்க இந்த செல் போன் நடிகர்கள்!

பேச்சாற்றலை விட செயலாற்றல் சிறந்தது

மனிதன்

2009-10-14T09:57:00.000-07:00

ரசித்த கவிதை-- 3

எவ்வளவு முயன்றும் என்னுருவை என்னால் மாற்றிக்கொள்ள
முடியவில்லை;
என் வாயும், கண்ணும்,மூக்கும், அப்படியேதான்
இருக்கின்றன.
இந்த உடலைத் தாங்கிக்கொண்டுதான் இரவும் பகலும்
அலைகிறேன்
சுவர்களில் என் நிழல் நகரும்போது பலரின் கண்கள்
புண்படுத்தப்படுகின்றன;
நான் யாருக்குச் சொந்தமானவன்?
என் தகப்பனும் பாட்டனும் என்னை நிராகரித்துவிட்டார்கள்
எந்த ஜீவராசியும் என்னைத் தங்கள் இனம் என்று
அங்கீகரிக்க இசையவில்லை; ஆனால்....
என்னை நானே துன்புறுத்திக் கதறும் போது மட்டும்,
காலம் என்னில் அழிக்க முடியாத தழும்பை விட்டுச்
செல்லும்போது மட்டும்;
அவர்கள் சொல்லுகிறார்கள்;
பரவாயில்லை, நன்றாய் இருக்கிறது
நான் சொல்லிக் கொள்கிறேன் நானும் மனிதனே!

"மனிதன் உலகத்தோடு தனக்குள்ள உறவை உணராவிட்டால் அவன் வாழும் இடம் சிறைக்கூடமாகும்."

(1972--ம் வருடம் வாங்கிய கண்ணதாசன் புத்தகத்தில் வெளியான கவிதை.
ரசித்த கவிதை என்பதால் டயரியில் குறித்து வைத்தேன்-- ரசித்த கவிதை தொடரும்.)

இருதயம்

2009-10-13T04:44:00.000-07:00

ரசித்த கவிதை-2

இருதயம்

எனக்குத் தெரியும்---
இருதயமே
நீ மிகவும் களைத்துப் போய்விட்டாய்
வாழ்க்கை மிகவும் கடினமாகி வருகிறது
ஒவ்வொன்றும் காலதாமதமாகித் தெரிகிறது
அறுபது ஆண்டுகளாய் நீ துடித்துக்
கொண்டிருக்கிறாய்.
நான் வாழ்கிறவரை
நீ மேலும் மேலும் துடிக்கத்தான் வேண்டும்
நாமிருவரும் ஒரே விதியைப் பகிர்ந்து கொள்ள
கட்டளையிடப்பட்டிருக்கிறோம்
நீ ஓய்வு பெறுவதற்கு உரிமை இருக்கிறது
ஜீரணிக்க முடியாத கனவுகளிலும், காதலிலும்
நீ பல வருஷங்கள் கஷ்டப்பட்டுவிட்டாய்
கடந்த காலத்தின் கவலைகளை மறந்துவிடு!
மேலும் மேலும் துடித்துக்கொண்டிரு!
நான் சொல்வதற்கும், பாடுவதற்கும் இன்னும்
நிறைய இரு...க்...கி...ன்...ற.........ன.

The way is not in the sky. The way is in the heart.

(இது நான் 1972--ம் வருடம்
வாங்கிய கண்ணதாசன் புத்தகத்தில் வெளியான கவிதை.
ரசித்த கவிதை என்பதால் டயரியில் குறித்து வைத்தேன். யார்
எழுதியது என்பதை குறித்து வைக்கவில்லை-- ரசித்த கவிதை தொடரும்.)

யதார்த்தம் (கவிதை)

2009-10-12T04:39:00.000-07:00

ரசித்த கவிதை-- 1

யதார்த்தம்

நெருப்பாய்த் தகித்த வெயிலிலும்
உடலை நடுங்க வைத்த கடு மழையினிலும்
உழன்ற போதவனுக்குக் குடை தராத உறவு
அவன் பிணத்திற்குக் குடை பிடித்துச் செல்கிறது
வாழ்ந்தபோது கிழிந்த கந்தலை உடுத்தியிருந்த அவன்
இறந்த பின்பு புது வேட்டி போர்த்தி ஊர்வலம்
போகின்றான்;
இருக்கும்போது கிடைக்காதவை
இறந்தபின்புதான் கிடைக்கும் எனில்
ஒ நிஜங்களே! நீங்கள் விரைவில் நிழலாகிவிடுங்கள்!

(இது நான் 1972--ம் வருடம் தணிக்கைக் குழுவில் பணியாற்றியபோது
வாங்கிய தினமணி கதிர் புத்தகத்தில் வெளியான கவிதை.
ரசித்த கவிதை என்பதால் டயரியில் குறித்து வைத்தேன். யார்
எழுதியது என்பதை குறித்து வைக்கவில்லை-- ரசித்த கவிதை தொடரும்.)

சாம்பார் பொடி செய்வது எப்படி?

2009-10-09T08:07:00.000-07:00

முன்பு ரசப்பொடி செய்வது பற்றிய பதிவில் அதை யாரிடமிருந்து கேட்டறிந்து போட்டேனோ அவரே சாம்பார் பொடி செய்வது எப்படி என்றும் சொன்னார். அப்போதே போட்டிருந்தால் பதிவு மிகவும் நீளமாக இருக்குமே என்று ரசப் பொடி எப்படி செய்வது என்று மட்டும் பதிவிட்டிருந்தேன். இப்போ சாம்பார் பொடி எப்படி தயாரிப்பது என்று அறிந்து கொள்வோமா?

சாம்பார் பொடி:

தேவையான பொருள்கள் :

துவரம் பருப்பு : 1/2 கிலோ

கடலைபருப்பு : 1/2 கிலோ

பெருங்காயம் : 50 கிராம்

மிளகாய் வத்தல் : 250 கிராம்

தனியா : 3/4 கிலோ

வெந்தயம் : 25 கிராம்

செய்முறை:

வாணலியை அடுப்பில் வைத்து முதலில் வெந்தயத்தை போட்டு பொன் நிறமாக வறுக்க வேண்டும். பிறகு கடலைப்பருப்பை அதில் போட்டு பொன் நிறமாக வருகிறவரை வறுக்க வேண்டும். தொடர்ந்து துவரம் பருப்பு , மிளகாய் , தனியா போட்டு வறுக்கவும் (இந்த வரிசையை மாற்றக்கூடாது ).

ஒரு 50 கிராம் கெட்டி பெருங்காயத்தை கொஞ்சம் எண்ணையில் போட்டு பொரித்து எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இப்படி பொரித்து எடுத்த பெருங்காயத்தை வாணலியில் இருக்கிற வறுத்த அயிட்டங்களோடு சேர்த்து ஒரு புரட்டு புரட்டிவிட்டு இறக்கி விடுங்கள்.

இந்த கலவையை மிக்ஸ்சியில் ரவை பதத்துக்கு அரைத்துக்கொள்ளுங்கள். இந்த பொடியை சாம்பார் வைக்கும் போது போட்டு செய்து பாருங்கள். கம கமன்னு மணக்கற சாம்பாரை இன்னும் ஒரு கரண்டி ஊற்றிக்கொள்ள தோணும்.

EVERY DAY IS A GIFT THATS WHY THEY CALL IT THE PRESENT

வடக்கு பக்கம் ஏன் தலை வச்சு படுக்கக்கூடாது ?

2009-10-01T22:52:00.000-07:00

" இனிமே இந்த பக்கம் தலை வச்சு படுக்கக் கூடாது என்ன ? " என்று யாரையாவது பயமுறுத்துவதற்காக சொல்வதுண்டு.

" அது சரி, தூங்கும்போது ஏன் வடக்கே தலை வச்சு படுக்கக்கூடாதுன்னு சொல்லுறாங்க?" --ன்னு கேள்வி கேட்கிறவங்க மேலே படிங்க.

கிழக்குப் பக்கமாக தலை வைத்துப் படுப்பது உத்தமம். தெற்குப் பக்கமும் சிறந்தது. மேற்குத் திசை மத்திமமான பலனைத் தரும். வடக்குப் பக்கம் தலை வைத்து படுத்தால் கெடுதலான பலனையே விளைவிக்கும் என்று நூல்களில் போடப்பட்டுள்ளது.

எமதர்மன் வாழும் திசை தெற்கு. அந்த திசையில் கால் வைத்து படுத்தால் எமனை அவமதித்து அவன் கோபத்துக்கு இலக்காக வேண்டும் என்பதால்தான் இன்றைக்கும் நம் வீட்டில் உள்ள பெரியவர்கள் வடக்கே தலை வச்சு படுக்காதே என்று சொல்வதுண்டு. வடக்கே தலை வைத்து தெற்க்கே கால் நீட்டிப் படுத்தால் மரணம் ஏற்படக்கூடிய நிலை தோன்றும் என்பதுதான் அதன் உட்பொருள். எதையும் மறுத்தே பேசும் இக்காலத்தவர்களுக்கு இதற்கு விஞ்ஞான ரீதியாக ஆதாரம் இருக்கிறது என்றால் ஆச்சரியமாக இருக்கும்.

பூமியின் வடக்கு திசையில் வடதுருவம் அமைந்துள்ளது. பூமியின் வட திசை எப்போதுமே காந்த சக்தியின் ஈர்ப்புச் சக்தி கொண்டதாக உள்ளது. வடக்கு திசையில் தலை வைத்துப் படுத்தால் வடதுருவத்து காந்த சக்தியின் ஈர்ப்பு சிரசின் மூலமாக உடலைத் தாக்கத் தொடங்கும். இந்த காந்த சக்தியின் ஆற்றல் உடலின் முக்கிய உள்ளுறுப்புக்களை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது. இதனால் முக்கியமாக இதயம் மற்றும் சுவாசப் பகுதிகள் இந்தத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகின்றன. தொடர்ந்து பல காலம் வடக்கு திசையில் தலை வைத்து படுத்தோம் என்றால் நமது உடலின் பிராண சக்தி பாதிக்கப்பட்டு நாளடைவில் ஆபத்தான நிலையை நமது உடல் அடைந்துவிடும் என்பதே விஞ்ஞானம் நமக்கு கூறும் உண்மை.

அட! இதனால்தான் நமது பெரிசுகள் வடக்கு திசையில் தலை வைத்து தெற்கு திசையில் காலை நீட்டி படுக்காதீங்கன்னு சொன்னாங்களா?"--ன்னு கேட்கத்தோணுதா?"

நல்லது. இப்போ அவர்கள் வாழ்ந்த திசையை நோக்கி ஒரு பெரிய கும்பிடு போட உங்களுக்கு தோன்றி இருக்குமே?

அஸ்தேயம் / மிதஹாரம் என்ன இவைகள்?

2009-09-25T09:54:00.000-07:00

சமீபத்தில் யோகாசனம் பற்றிய புத்தகம் ஒன்றை படித்தேன். அதில் மனத்தாலோ, உடலாலோ, செயலாலோ பிறர் பொருள் எதனையும் அபகரிக்காத பெருந்தன்மையை " அஸ்தேயம் " எனப்படுவதாக போடப்பட்டிருந்தது.

இந்த " அஸ்தேயம் " பற்றி யோசித்தேன். இதில் மனம், உடல் ஆகியவற்றை தவிர்த்து செயலால் பிறர் பொருள் எதனையும் அபகரித்தலை திருட்டு என்று அழைக்கிறோம். இந்த திருட்டு தான் எத்தனை வகை? பணம், நகை மற்றும் பொருள்கள் பிறரிடமிருந்து எப்படியெல்லாம் திருடப்படுகின்றன ?

வங்கியில் இருந்து ஒருவர் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே வரும் போது அவர் கவனத்தை திசை திருப்ப " சார் உங்க பணம் கீழே விழுந்திருக்கு பாருங்க! " என்பான். அவர் கீழே குனிந்து பணத்தை எடுப்பதற்குள் அவர் வைத்திருந்த பணம் அபேஸ் ஆகியிருக்கும். அதைச் சொன்னவனே கீழே சில ரூபாய் நோட்டுக்களை போட்டுவிட்டு மொத்தமாக அடித்துக்கொண்டு போயிருப்பான். சில நூறுகளுக்கு ஆசைப்பட்டு பல நூறுகளை இழந்திருப்பார்.

"அம்மா இந்த அட்ரஸ் எங்கே இருக்கு பாருங்க! " என்று கேட்பார்கள் பைக்கில் வந்த இருவர். பாவம் உதவலாமே என்று எண்ணி அந்த துண்டு சீட்டை வாங்கி அந்த அம்மா படிப்பதற்குள் அவர் கழுத்தில் அணிந்திருக்கும் ஐந்து பவுன் தங்க செயின் அல்லது தாலியை பறித்துக்கொண்டு சிட்டாய் பறந்துவிடுவார்கள் பைக் ஆசாமிகள். உதவப்போய் இழந்ததுதான் மிச்சம்.

மேலும் தங்க காசு என்று பித்தளை காசுகளை கொடுத்து பல லட்ச ரூபாய்கள் மோசடி, பாலிஷ் போட்டு தருகிறோம் என்று கூறி நகைகளுக்கு பதிலாக பொட்டலத்தில் கல்லைக் கட்டி கொடுத்துவிட்டு டிமிக்கி கொடுத்த ஆசாமி, ரூபாய் நோட்டுக்களை இரட்டித்துத் தருகிறோம் என்று கள்ள நோட்டுக்களை தந்துவிட்டு ஓடிய கும்பல், இன்னும் பலவிதங்களில் மக்களை ஏமாற்றும் ஆசாமிகள் என்று தினமும் பத்திரிக்கைகளில் செய்திகள் வந்த வண்ணம் இருக்கின்றன. மக்கள் ஏமாறாமல் உஷாராக இருப்பதற்காகத்தான் அவைகளை செய்தியாக போடுகிறார்கள். படிக்கும் நாம்தான் அவைகளை கவனத்தில் கொண்டு விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.

சரி. பஸ்களில் எப்படி பிக்பாக்கெட் அடிக்கிறார்கள் என்பதை பார்ப்போமா? இது நான் கண்ணால் பார்த்த அனுபவம். அதிக கூட்டமுள்ள பஸ்களை தேர்ந்தெடுத்து மூன்று பேர் கொண்ட கும்பல் ஏறும். அதில் முதலாமவன் கண்கள் எல்லாம் சிவந்து குடிகாரன் மாதிரி இருப்பான். இரண்டாமவன் யாரிடம் தேட்டை போடலாம் என்று நோட்டம் விட்டு பாக்கெட்டில் பர்சை வெளியே தெரியும்படி வைத்திருப்பவன் எவனாவது சிக்கி விட்டால் அவன் பக்கத்தில் போய் நிற்பான். இவனிடமிருந்து சிக்னல் வந்ததும் முதலாமவன் முன்னே சென்று அவன் மேல் விழுவான். இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி இரண்டாமவன் பர்சை இரண்டு விரல்களால் லாவகமாக எடுத்து மூன்றாவது ஆளிடம் பாஸ் செய்துவிடுவான். அடுத்த ஸ்டாப்பில் மூவரும் இறங்கி போனதுக்கு அப்புறம்தான் பர்ஸ் போன விவரம் தெரிய வரும். அப்புறமென்ன? குய்யோ! முய்யோ! என்று ஒரே கத்தல்தான். இப்படித்தான் ஒரு முறை சைதாப்பேட்டையில் 5-B பஸ்ஸில் ஒரு காலேஜ் மாணவனிடம் இருந்த பர்சை ஒருவன் எடுக்க இருந்ததை கவனித்த நான் அதை முறியடிக்க வேண்டும் என்ற நல்லெண்ணத்தில் பஸ்ஸில் இல்லாத என் மாமாவிடம் சொல்வது போல "மாமா பர்ஸ் பத்திரம் அதில்தான் என்னோட ரயில் டிக்கெட் பணமெல்லாம் இருக்கு! " என்று ஒரு புருடா விட்டேன். உடனே அந்த மாணவன் உள்பட எல்லோரும் உஷாராகி தங்கள் பொருள்களை பத்திரப்படுத்தி விட்டனர்.

பிக் பாக்கெட் கோஷ்டி பஸ்ஸில் ஏறி இருப்பது தெரிந்தால் கண்டக்டர் "முன்னே போங்க! முன்னே போங்க! " என்று கத்துவார். அவர் காட்டிக்கொடுத்தால் பின்னால் அந்த ரூட்டில் அவர் தொழில் செய்ய முடியாது.

அஸ்தேயம் பற்றி சொன்னீங்க சரி. மிதஹாரம் பற்றி ஒண்ணுமே சொல்லலியேன்னு தானே கேட்கறீங்க? அது வந்துங்க ஒரு கெட்ட செயலைப் பற்றி சொன்னோமே ஒரு நல்ல செய்தியா நாம எப்படி சாப்பிடனும் என்று மிதஹாரம் சொல்லித்தருதேன்னுதான் அதையும் தலைப்பில் சேர்த்து இருக்கேன். ஆகார விஷயத்தில் மிதமான மனப்போக்கு அமையவேண்டும் என்பதை மிதஹாரம் (அதாவது எப்போதும் அரை வயிறு அளவே உணவு உண்ண வேண்டும், மீதமுள்ள அரை வயிற்றை நீருக்காகவும், வாயு சஞ்சாரத்துக்காகவும் ஒதுக்கி விடவேண்டும்) எனப்படுவதாக போடப்பட்டிருந்தது.

என்ன இதை படிக்கும் நீங்கள் இரண்டிலுமே இனி உஷாராக இருப்பீர்கள் தானே?.

ரசம் ஆஹா ! என்ன ருசி!

2009-09-18T07:20:00.000-07:00

சமீபத்தில் ஒரு திருமணத்துக்கு போயிருந்தேன். அறுசுவையான சாப்பாடை உண்டு மகிழ்ந்ததும் உடனே சமையல் கட்டுக்கு போய் சமையல் செய்த கைகளை பிடித்துக் (குறிப்பாக அந்த ரசம் ஆஹா ! என்ன ருசி! ) குலுக்கி பாராட்ட வேண்டும் என்று தோன்றியது. அடுத்த நிமிடம் அங்கே ஆஜர்.

அங்கே நான் கண்ட காட்சி.

சமையல்காரர் ஒரு சின்ன இலையில் தயிர் சாதத்தை வைத்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார். " எங்களுக்கெல்லாம் அறுசுவை உணவை படைத்துவிட்டு நீங்கள் வெறும் தயிர் சாதம் மட்டும் சாப்பிடறீங்களே, ஏன் சார்?" என்று கேட்டதும், "அதுவா சமையல் செய்யும் போது அதிலிருந்து கிளம்பும் வாசனை நாசிக்குள் புகுந்து வயிறை அடைச்சிடுதா, அதான் வெறும் தயிர் சாதம் தான் சாப்பிட பிடிக்குது " என்றார் (ஓஹோ அதான் சமையல் செய்யும் பெண்கள் தன் சமையலை தானே சாப்பிட பிடிக்காமல் ஓட்டலுக்கு அழைத்துச் செல்லுமாறு கணவர்களை நச்சரிக்கிறாங்களோ? ) . அவரின் சமையலை பாராட்டிவிட்டு அவரிடம் இந்த சூப்பர் ரசம் எப்படீங்க செய்வது என்று கேட்டேன். ரசத்துக்கு போடும் பொடியில் தான் இருக்கு அந்த ருசி என்றார். அவரிடம் கேட்டு அறிந்து கொண்ட ரசப் பொடி செய்முறை கீழே:

ரசப்பொடி:

தேவையான பொருள்கள்

துவரம் பருப்பு : 1/2 கிலோ

மிளகு : 250 கிராம்

சீரகம் : 200 கிராம்

பெருங்காயம் : 100 கிராம்

மிளகாய் வத்தல் : 300 கிராம்

தனியா : 3/4 கிலோ

மஞ்சள் பொடி : 50 கிராம்

கறிவேப்பிலை : 1 கைப்பிடி

செய்முறை : வாணலியை அடுப்பில் வைத்து முதலில் மிளகை லேசாக வறுக்கவும். பின்னர் துவரம் பருப்பு. அது லேசாக வறுபட்டதும் மிளகாய் வத்தலை கிள்ளிப் போட்டு விடுங்கள். தனியாவை சேருங்கள் . அதன் பின் கறிவேப்பிலை. பிறகு கடைசியாக சீரகம் போட்டு வறுத்து விடுங்கள். பெருங்காயத்தை பொடித்து எடுத்து வைத்திருந்து (சூடான வெறும் வாணலியில் கெட்டி பெருங்காயத்தை சிறு சிறு துண்டுகளாக்கி போட்டு பொறித்து எடுத்துக்கொண்டு) இந்த கலவையில் போட வேண்டும். இதை மிக்ஸ்சியில் சின்ன ரவை பதத்துக்கு அரைத்து எடுத்துக் கொண்டு பிறகு மஞ்சள் பொடியை நன்றாக கலந்து விடுங்கள். 4 டம்ளர் தக்காளி அல்லது பருப்பு ரசத்துக்கு இந்த ரசப்பொடி 1-1/2 ஸ்பூன் போட வேண்டும்.

என்ன உங்கள் வீட்டிலும் இனி ஆஹா ரசம் தானே!

"டெல்லி கணேஷும் பின்னே ஞானும்"

2009-09-14T07:57:00.000-07:00

அவ்வை ஷண்முகி படத்தில் நடிகர் டெல்லி கணேஷை மணிவண்ணன் கோஷ்டியினர் தெளிய வைத்து அடிக்கும் காட்சியில் அவரது நடிப்பு மட்டும் தனித்து தெரியும். அதை இப்போது நினைத்தாலும் எனக்கு குபுக் என்று சிரிப்பு வருகிறது.

ஒரு நாள் ஏ.வி.எம் படப்பிடிப்பு நிலையத்தின் பின் புறம் உள்ள சுடுகாட்டில் ஒரு படத்துக்கான ஷூட்டிங் எடுத்தார்கள். நான் அங்கே நடிக்க சென்றிருந்தேன்.லஞ்ச் பிரேக்கின் போது அந்த சுடுகாட்டின் நிஜமான வெட்டியானுடன் அவரைப் பற்றியும் அவர் செய்யும் வேலைகளைப் பற்றியும் பேச்சுக் கொடுத்ததில் அவர் நெருங்கிய நண்பர் போல என்னிடம் பேச ஆரம்பித்துவிட்டார். அவருக்கு லஞ்ச் வரவழைத்து கொடுத்து மேலும் குஷிப்படுத்தினேன். மாலை ஷூட்டிங் முடிந்து எல்லோரும் சென்றுவிட்டோம். அதற்கு அப்புறம் வேறு ஷூட்டிங்குகளில் கலந்து கொண்டதால் அதைப் பற்றி மறந்தே போய்விட்டேன்.

ஒரு பதினைந்து நாள் கழித்து கோடம்பாக்கத்தில் என் கார் சிக்னலுக்காக காத்திருந்தபோது காரை ஓட்டி வந்த என்னை அந்த வெட்டியான் சைக்கிளில் இருந்தவாறே பார்த்து " என்ன சார் அங்கே எப்ப வர்றீங்க?" என்று ஒரு அணுகுண்டை வீசினார். நான் ஆடிப் போய்விட்டேன். அந்த இடத்தில் அந்த சூழ்நிலையில் எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிவிட்டது. இருந்தாலும் சமாளித்துக்கொண்டு அவனிடம் "இல்லப்பா எனக்கு இன்னும் மூணு நாலு கமிட்மென்ட்ஸ் இருக்கு, அது முடிந்ததும் நானே வந்துடுவேன் !" என்றேன்.
அதுக்கு அந்த வெட்டியான் " ஐயோ சார் நான் அந்த அர்த்தத்தில் கேட்கவில்லை,மறுபடியும் ஷூட்டிங்குக்காக எப்போ அங்கே வர்றீங்க? என்று தான் கேட்டேன். தப்பா இருந்தா மன்னிச்சிக்கோ சார்! " என்றான். " இதை அப்போதே இப்படி கேட்டிருக்க வேண்டியதுதானே?" என்று நான் அவனிடம் சொல்லவும் சிக்னல் விழவும் சரியாக இருந்தது. அப்புறம் நான் காரை கிளப்பிக்கொண்டு போய்விட்டேன்.

என்ன நண்பர்களே அவரின் நகைச்சுவையை ரசித்தீர்களா?

கோவணம் என்பது என்ன?

2009-09-11T01:47:00.000-07:00

நான் படிக்கும் போது ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் என் அம்மா என்னையும் என் அண்ணனையும் கூப்பிட்டு கோவணம் கட்டச் சொல்லி எங்கள் தலையிலும் உடம்பிலும் நல்லெண்ணையை தேய்த்துவிட்டு அது நன்றாக ஊறும் வரை தோட்ட வேலை செய்துவிட்டு வாங்க என்று அன்புக் கட்டளை இடுவாள். " எதுக்கும்மா கோவணம் கட்டிண்டு எண்ணெய் தேச்சுக்கணும்? நிஜாரோடேயே தேய்ச்சிக்கரேனே ?" என்று நான் கேட்டா " அப்புறம் நிஜாரெல்லாம் எண்ணெய் ஆயிடும் , ஸ்கூலுக்கு எதை போட்டுக்கிட்டு போவே?" என்பாள். அப்புறம் என்ன? அண்ணனுடன் குஷியாக வீட்டின் பின்புறம் உள்ள தோட்டத்துக்கு சென்று அங்கு உள்ள வாழை மரங்களுக்கு தண்ணீர் செல்ல வழி அமைத்தும், பூச்செடிகளை அழகு படுத்தியும், களை பிடுங்கியும் ஆடு மாடுகள் வராத மாதிரி வேலியை நெருக்கமாக கட்டிவிட்டு பிறகு சுகமாக ஒரு வெந்நீர் குளியல் போட்டு விட்டு வந்தால் அம்மா தட்டில் சாப்பாடு போட்டு "சாப்பிடுங்கடா ! " என்பாள்.

படித்து முடித்து அரசு வேலைக்கு போய் மாடு மாதிரி உழைத்துவிட்டு இப்போது ஓய்வு பெற்ற பின் நேரத்தை பயனுள்ள விதத்தில் செலவிட தினமும் காலையிலோ அல்லது மாலையிலோ ஒரு மணி நேரம் தோட்ட வேலை செய்வதில் ஒரு தனி சுகத்தை அடைகிறேன். ஆனால் என் மனைவியோ " நீங்க தோட்ட வேலை செய்கிறேன் பேர்வழின்னு இப்படி வேட்டி பூரா மண்ணை பூசிக்கிட்டு வரீங்களே, இனிமே பேசாம கோவணம் கட்டிக்கிட்டு வேலை செய்யுங்க!" என்கிறாள். அது சின்ன வயசில் சரி. இப்போ?

இதைப் பற்றி சிந்தித்தும் புத்தகங்களை படித்தும் பார்த்தேன். இந்த கோவணம் என்பது என்ன? ஒரே துண்டுத் துணியால் ஆன இடைக்கு கீழ் அணியும் ஆடை. பொதுவாக, ஆண்கள் மட்டுமே இதை அணிகிறார்கள். துண்டு மற்றும் பழைய வேட்டிகளில் இருந்து கிழிக்கப்பட்ட துண்டுத் துணியைத்தான் இதற்கு பயன்படுத்துகின்றனர் . இதை இடையில் கட்ட அரைஞாண் கயிறு (அருணாக் கயிறு) உதவுகிறது.

வயலில் வேலை செய்பவர்கள் மற்றும் வெயிலில் வேலை செய்யும் ஏழைகள் முன்பு இதை பயன்படுத்தி வந்தார்கள். பழைய கால சினிமாக்களில் ஆண்கள் இதை கட்டிக்கொண்டு ஏர் உழுவதையும், நாத்து பறிப்பதையும் , நடுவதையும் பார்க்கலாம். இப்போதும் ரயில் பயணங்களின்போது அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக வயலில் வேலை செய்பவர்களை கோவணத்துடன் காண முடிகிறது. நாகரீகம் முன்னேறவும் கிராமத்தில் வசிப்பவர்களும் இதை துறந்து விட்டு அண்டர்வேர் (வடிவேலு, ராமராஜன், ராஜ்கிரண் ஆகியோர் இது தெரிகிற மாதிரி வேட்டியை தூக்கி கட்டி இருப்பார்கள்) எனப்படும் உள்ளாடையையே தற்போது அணிகின்றனர். தற்போது இளைய தலைமுறையினர் யாரும் இதை அணிய விரும்புவதில்லை. எனினும் நடிகர் கமலஹாசன் அந்த காலத்தில் " பதினாறு வயதினிலே" படத்தில் வெறும் கோவணத்துடன் தோன்றி அவருடைய ரசிகர்களை ஆச்சரியப்படுத்தினார். உள்ளாடையாக இதை அணிவதை தற்காலத்தில் நாகரிகமாக எவராலும் கருதப்படுவதில்லை. ஆயத்த உள்ளாடைகள் வந்து விட்ட பிறகும் வறுமை மற்றும் பழக்கம் காரணமாகவோ எளிமை கருதியோ சிலர் கோவணம் அணிகிறார்கள். அந்த காலங்களில் ஆண்கள் குளிக்கும்போது கோவணத்துடன் குளித்து பின் உலர்ந்த கோவணம் ஒன்றை கட்டிக்கொள்வார்கள். இதை வயது வித்தியாமின்றி, சிறியவர் முதல் பெரியவர், முதியவர் என எல்லோரும் கட்டிக்கொண்டனர். சிறு ஆண் பிள்ளைகளுக்கு வீட்டில் இருக்கும் போது இதை மட்டுமே கட்டி விடுவதுண்டு. கிராமங்களில் சின்ன பெண் குழந்தைகளுக்கு கூட இதை கட்டிவிடுவதுண்டு. காசியில் சாதுக்கள், சாமியார்கள் கோவணம் மட்டுமே அணிந்து திரிவதை பார்கிறோம். இவ்வளவு ஏன்?முருகக் கடவுளே ஆண்டியாக இருந்த போது கோவணத்துடன் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

இதையெல்லாம் இப்போ எதுக்கு எங்களுக்கு சொல்லிக்கிட்டு இருக்கே என்கிறீர்களா? இப்போதுள்ள சிறுவர்களிடம் (ஏன் உங்களில் சிலரிடம் கூட) கோவணம் என்றால் என்ன என்று கேட்டுப் பாருங்கள். நீங்களோ அல்லது அவர்களோ பதில் சொல்லிவிட்டால் நான் இந்த பதிவையே போடவில்லை என்று நினைத்து விட்டுப் போகிறேன்.

கடப்பா செய்வது எப்படி?

2009-09-06T00:28:00.000-07:00

கடப்பா

தேவையான பொருள்கள் :

உருளைக்கிழங்கு : இருநூறு கிராம்
பெரிய வெங்காயம் : முன்னூறு கிராம்
பயத்தம் பருப்பு : நூறு கிராம்
பூண்டு : எட்டு பல்
பச்சை மிளகாய் : ஆறு
தேங்காய் : அரை மூடி
பட்டை : பத்து கிராம்
லவங்கம் : பத்து கிராம்
கசகசா : இருபது கிராம்
பொட்டு கடலை : ஐம்பது கிராம்
மஞ்சள் தூள் : ஒரு டீ ஸ்பூன்
எண்ணெய் : இரண்டு டேபிள் ஸ்பூன்
உப்பு : தேவையான அளவு
எலுமிச்சம் பழம் : அரை மூடி
செய்முறை:முதலில் பயத்தம் பருப்பையும் உருளைக் கிழங்கையும் வேகவைத்துக் கொள்ளவும்.தேங்காயைத் துருவி வைத்துக் கொள்ளவும்.வெங்காயத்தை பொடியாக நறுக்கிக் கொள்ளவும்.பின்பு பொட்டுக் கடலை, தேங்காய்த் துருவல், 4 பல் பூண்டு, கசகசா, பச்சை மிளகாய்இவற்றை மிக்ஸியில் நன்றாக அரைத்துக் கொள்ளவும். அதன் பின்பு வாணலியில் எண்ணை வைத்துக் காய்ந்ததும், 4 பல் பூண்டு போட்டு சிவக்க வறுத்து , பின் பட்டை, இலவங்கம், நறுக்கிய வெங்காயம் என்ற வரிசையில்சேர்த்து வதக்கவும்.வெங்காயம் சிவந்ததும், வேகவைத்த பயத்தம்பருப்பு, 2 கப் தண்ணீர், உப்பு,மஞ்சள் தூள் சேர்த்து கொதிக்கவிடவும்.கொதிக்க ஆரம்பித்ததும், உதிர்த்து வைத்துள்ள உருளைக் கிழங்கு, அரைத்துவைத்துள்ள மசாலாவைச் சேர்த்து மேலும் சில நிமிடங்களுக்குக் கொதிக்கவைத்துஇறக்கவும்.இறக்கிய சூட்டோடு எலுமிச்சம் பழம் 1/2 மூடி பிழிந்து, கொத்தமல்லித் தழையை அதன் மேல் தூவி விடுங்கள். கடப்பா ரெடி. செய்யுங்க , சாப்பிடுங்க ,அசத்துங்க .

புகை (சிறுகதை)

2009-09-05T08:34:00.000-07:00

பஸ் ஸ்டாண்டில் காலியாக இருந்த பஸ்சுக்குள் ஏறி ஜன்னல் ஓரமாய் உட்கார இடம் கிடைத்ததில் என்னவோ என் குழந்தைக்கு எல்.கே.ஜி-யில் சேர ஸீட் கிடைத்தது போன்ற மகிழ்ச்சி எனக்கு.
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் பஸ் நிரம்ப பிச்சைக்காரர்கள் ஒவ்வொருவராய் வந்து காசு வாங்கிக்கொண்டு போனார்கள். டிரைவர்களோ சீட்டுக்கட்டுக்களை அடுக்கி தள்ளிவிடும் விளையாட்டு மாதிரி பஸ்களை நெருக்கமாக நிறுத்தி இருந்தார்கள்.

அழுக்கு லுங்கியுடனிருந்த ஒருவன் இரண்டு பஸ்களுக்கிடையில் நின்று கொண்டு சிகரெட் பிடித்துக்கொண்டிருந்தான். அவன் நின்றிருந்த இடம் போயும் போயும் என்னோட ஜன்னலுக்கு கீழேதான் இருக்க வேண்டுமா? சிகரெட் புகையை நான் கேட்காமலேயே சுவாசிக்க அனுப்பிக் கொண்டிருந்தான்.

தலையை வெளியே நீட்டி அவனிடம் " சார் அப்படி எங்கேயாவது போய் சிகரெட் பிடிக்கக்கூடாதா? " என்று நான் கேட்க--

" தோடா பஸ்சுக்குள்ளார புடிக்க கூடாதுங்கராங்கலேன்னு வெளியே நின்னு பிடிச்சா பெரீசா கேட்க வந்துட்டியே, ஏன் நீ தள்ளி உட்காரு "

" இதுவும் பப்ளிக் இடம் தான். இங்கெல்லாம் சிகரெட் பிடிக்கக் கூடாது "

" யேய் என்னா? என்னான்ர இப்ப?" மிரட்டலுடன் அவன் கேட்கவும் மௌனமானேன்.

என்னை வென்றுவிட்ட நினைப்பில் அலட்சிய பார்வையினை என்னை நோக்கி வீசியவன் மற்றவர்களை பார்த்து சிரித்தவாறே புகை பிடிப்பதை தொடர்ந்தான். பஸ்சுக்குள்ளிருந்தவர்கள் இதை கண்டும் காணதவர்கள் போல படிப்பதிலும் மொபைலிலும் மும்முரமாய் இருந்தனர்.

அடங்கி அவதிப்பட வேண்டியதுதானா? யோசித்தேன்.

அடுத்த நிமிடம்...

திடீரென்று பயங்கர குமட்டல் சத்தத்துடன் ஜன்னலுக்கு வெளியே தலையை நீட்டி வாந்தி எடுப்பது போல நாலைந்து முறை சவுண்ட் கொடுத்தேன்.

அதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத அந்த லுங்கிக்காரன் பதறிப் பாய்ந்து தூர ஓடினான் பதட்டத்தில் கீழே விழுந்துவிட்ட சிகரெட்டை எடுக்காமலேயே.

பஸ்சும் புகையை கக்கியபடி புறப்பட எனக்கு நிஜமாகவே வயித்தை குமட்டியது.

சுவரேறிக் குதித்தால் கோர்ட்

2009-09-01T23:19:00.000-07:00

அப்போது நான் ஆறாவது படித்துக்கொண்டிருந்தேன். விழுப்புரத்தில் இருந்த எங்கள் வீடு சின்னதாக இருந்தாலும் தோட்டம் பெரிதாக இருக்கும். மதிய சாப்பாட்டிற்காக (?) வீட்டுக்கு வந்தால் அம்மா என்னை அப்பாவிடம் போய் பணம் வாங்கி வாடா என்பாள். நானும் தாய் சொல்லை தட்டாமல் உடனே தோட்டத்தின் பக்கம் ஓடுவேன் . ( தெரு வழியாக போகணும் என்றால் இரண்டு தெருக்களை சுத்திக்கொண்டு போகணுமே! ),தோட்டக் கடைசியில் ஒரு பெரிய காம்பவுண்ட் சுவர் இருக்கும். அது அந்த காலத்து சுவர் என்பதால் காரைகள் பெயர்ந்து அங்கங்கே பொந்துகளுடன் இருக்கும். அவைகளில் லாவகமாக காலை வைத்து ஏறி அந்த பக்கம் குதித்தால் ...
அங்கே...
பல்வேறு பறவைகளின் இனிய சத்தங்களை கேட்டுக்கொண்டே சுள்ளி,வேப்பங் கொட்டைபொறுக்கும் கிழவிகளையும் சிறுவர்களையும் கடந்து போனால் ஓரிடத்தில் கும்பலாக சிலர் நின்றுகொண்டிருப்பார்கள். ஒருவர் சேரை போட்டுக்கொண்டு எதையோ படிப்பார். (அது கேஸ் நம்பர் என்பது பெரியவனானதும் தெரிந்துகொண்டேன்) இன்னொருவர் அந்த கேஸ் சம்பந்தப்பட்ட பானையையோ அல்லது பாட்டிலையோ எடுத்து வைப்பார். காத்திருப்பவர் கையில்வைத்திருக்கும் இரும்புத் தடியால் ஒரு போடு போட கள்ளச் சாராயமோ, பிராந்தியோ, விஸ்கியோ ஆறாக ஓடும். அந்த 'பிராந்தி' யமே ஒருவித வாசனையுடன் இருக்கும். பக்கத்தில் நின்று வேடிக்கை பார்க்கும் என்னைப் பார்த்து " சாமி கொஞ்சம் குடிக்கறீங்களா?" என்று கிண்டலான கேள்வி வேறு. அடுத்த வினாடி அங்கிருந்து ஓட்டமெடுத்தால் என் அப்பா இருக்குமிடத்தில் தான் போய் நிற்பேன்.

அப்போது பூரண மதுவிலக்கு இருந்த காலம். கள்ளச் சாராயம் , பாண்டிச்சேரியிலிருந்து திருட்டுத்தனமாக எடுத்து வரப்படும் மது வகைகள் போன்றவைகளை பிடித்து கேஸ் போட்டு கேஸ் முடிந்ததும் இது மாதிரி வெட்ட வெளியில் அவைகளை அழிக்கும் சம்பவம் அவ்வப்போது நடக்கும்.

சமீப காலங்களில் " குடித்துவிட்டு ஓட்டலில் தகராறு செய்த போலீஸ்காரர்களை சுற்றி வளைத்த போலீஸ்காரர்களுடன் குஸ்தியில் இறங்கிய போலீஸ்காரர்கள்", " குடித்துவிட்டு பஸ்சில் இருந்து இறங்க மறுத்த போலீஸ்காரரை வலுக்கட்டாயமாக இறக்கிய போலீஸ் " என்று பத்திரிகைகளில் கட்டம் போட்டு வரும் செய்திகளை படிக்கும்போது சிரிப்புத்தான் வருகிறது. வேலியே பயிரை மேயலாமா?

அது சரி. நீங்க ஏன் அங்கெல்லாம் போய் நிக்கறீங்கன்னு நீங்க கேட்கறது காதில் விழுது. பின்னே என் அப்பா அந்த கோர்ட்டில் தானே வக்கீலாக பிராக்டீஸ் செய்தார், அங்கே போகாமல் வேறெங்கே போவேன்?

"பா" ... பா...பாம்பு "

2009-08-28T09:57:00.000-07:00

1976 --ம் வருடம். கோவை மாவட்டம் பவானிசாகர் அலுவலகத்தில் தலைமை எழுத்தர் ஆக பணியாற்றிக்கொண்டிருந்தேன்.

மதிய உணவுக்காக நான் தங்கியிருந்த வீட்டிற்கு திரும்பி கை கால்களை கழுவிக்கொண்டு சாப்பாட்டுத் தட்டுடன் சமையல் அறைக்குள் நுழைந்து தட்டை வைத்துவிட்டு அருகில் இருந்த பானைக்குள்ளிருந்து தண்ணீர் எடுக்க குனிந்தேன்.

" உஷ் ... " என்றொரு சத்தம். சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் தண்ணீர் எடுக்க குனிந்தேன். மீண்டும் உஷ் ...உஷ்...என்று இப்போது சத்தத்தின் தொனி அதிகமாகக் கேட்கவே உஷாராகி சத்தம் வந்த திசையில் உற்றுப் பார்த்தேன்.

அங்கே நான் கண்ட காட்சி.

தண்ணீர் பானையை சுற்றிக்கொண்டு ஒரு பெரிய பாம்பு இருந்தது.

இதற்கு முன் அலுவலக நண்பர்களுடன் இரவு ஏழு மணிக்கு நிலா வெளிச்சத்தில் அலுவலகத்தை ஒட்டிய ஒத்தையடிப் பாதையில் வரும்போது முன்னே பாம்பு கிராஸ் செய்வதை பார்த்து சிறிது நேரம் நின்றுவிட்டு அது போனதும் நடந்து வந்த அனுபவங்கள் உண்டு. வீட்டை சுற்றிலும் உள்ள காலி இடத்தில் காலை பகல் என்று பாராது மூன்று, நான்கு அடி நீள பெரிய பாம்புகள் உலாவுவதையும் பார்த்தவன்தான். ஆனால் தனிமையில் மிக நெருக்கத்தில் பாம்பை பார்த்த நான் பேச்சலர் ஆக இருந்தாலும் பேச்சு இலர் ஆகி உறைந்து நின்றிருந்தேன்.

வெளியே யாரோ என் பெயரை சொல்லி அழைப்பது கேட்கவே அறையை லேசாக சாத்திக்கொண்டு வந்து கதவை திறந்தேன்.

" என்ன சார் பேய் அறைஞ்ச மாதிரி இருக்கீங்க?" என்று கேட்டுவிட்டு உள்ளே நுழைந்த என் அலுவலக நண்பரிடம் " பா... பா...பாம்பு " என்று தட்டுத் தடுமாறி கூறினேன். " எங்கே !எங்கே! " என்று கேட்டவரிடம், அது இருந்த இடத்தைக் காட்ட உடனே அவர் தோட்டத்தில் கிடந்த ஒரு சவுக்குக் கொம்பை எடுத்து வந்து அந்த பானையின் மேல் "படார் " என்று ஒரு போடு போட்டதுதான் தாமதம்.

அடுத்த விநாடி, உடைந்து போன கட்டையின் பாதியை காலால் மிதித்துக்கொண்டே , " சார் ஓடிப் போய் ஒரு இரும்பு தடி இருந்தா கொண்டுவாங்க!" என்றார். அவர் அடித்த அடியில் சவுக்கு கொம்பு இரண்டாக உடைந்து போக பாதியாக கிடந்த கொம்பின் அடியில் உடம்பு மாட்டிக் கொள்ள தலையை தூக்கி படம் எடுத்துக்கொண்டிருந்தது அந்த நான்கு அடி நல்ல பாம்பு.

" இதென்னடா சோதனை!" என்று ஓட்டமாக ஓடி தோட்டத்தில் இருந்த ஒரு இரும்பு குழாயை எடுத்துக்கொண்டு வந்து நடுங்கிக்கொண்டே நண்பரிடம் கொடுக்க வாங்கி ஒரே போடில் அதை எமலோகத்துக்கு அனுப்பி வைத்தார் அவர் .

இதற்குள் சத்தம் கேட்டு அக்கம்பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் கூடி நாங்கள் அடித்த பாம்பை பார்த்துவிட்டு "என்ன சார் நல்ல பாம்பை அடிச்சுட்டீங்களே!, பாவம் இல்லையா? அதுக்கு செய்ய வேண்டிய பரிகாரங்களை செஞ்சுடுங்க!" என்று சொல்லவும், பழைய வெள்ளை வேட்டியை கிழித்து அதன் மேல் போட்டு எரித்துவிட்டு அரை லிட்டர் பாலை அதன் மேல் ஊற்றிவிட்டு திரும்பினேன்.

இதோடு விட்டதா? மறு நாள் வீடு பூராவும் மஞ்சள் பொடி கலந்த நீரை தெளித்து சுத்தம் செய்தேன். அதற்கடுத்த நாள் அலுவலகம் புறப்படும் சமயம் செருப்பின் அடியில் ஏதாவது இருக்குமோ என்று சந்தேகத்துடன் தூக்கிப் பார்த்தால் பெரிய தேள் ஒன்று குடுகுடுவென்று ஓட அந்த செருப்பாலயே அதை அடித்து போட்டு விட்டு கிளம்பி அலுவலகம் போனால் "சார் உங்களை கடலூருக்கு மாத்திட்டாங்க , உடனே அங்கே ஜாயின் பண்ணச் சொல்லி உத்தரவு வந்திருக்கு!" என்றார்கள்.

"போதும்டா சாமி! என்று மாலையே அங்கிருந்து கிளம்பி மறுநாள் காலை கடலூர் அலுவலகத்தில் பணியில் சேர்ந்து மாலையில் நண்பர்களுடன் ஓட்டலுக்கு போய் டிபன் சாப்பிட்டுவிட்டு வெளியே வந்து அப்போதுதான் வந்த குமுதத்தை வாங்கி பிரித்துப் பார்த்ததும் " ஐயோ! " என்று அலறிக்கொண்டே கீழே போட்டுவிட்டு ஓட்டம் பிடித்த என்னை துரத்திக்கொண்டே வந்த நண்பர்களுக்கு தெரியாது நான் பிரித்த பக்கத்தில் ஒரு கதைக்காக படமெடுக்கும் நல்ல பாம்பின் படத்தை ஒரு பக்க அளவில் பெரிதாக போட்டிருந்தது.
பாம்பைக் கண்டால் படை நடுங்குமோ என்னவோ தெரியாது நான் நடுங்கியது சத்தியம். இன்றும் என் வீட்டை சுற்றி போகும் பாம்பை கண்டால் வேடிக்கை பார்ப்பதுடன் சரி. அடிப்பதெல்லாம் மூச்! கிடையவே கிடையாது.

திடம் (சிறுகதை)

2009-08-26T08:40:00.000-07:00

"மூணாவதும் பெண்ணா? கள்ளிப்பால் கொடுக்கற குருவம்மாவுக்கு சொல்லிவிட்ர வேண்டியதுதான்."

டவுன் ஆஸ்பத்திரியில் பிறந்த குழந்தையை வந்து பார்த்துவிட்டு மாமியார்க்காரி சொல்லிவிட்டுப் போனது செல்லம்மாவின் காதுகளில் இன்னமும் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது .

பாவி கட்டின புருஷனும் இல்லே இதுக்கு தலையாட்டறான்.

நினைக்க நினைக்க ஆத்திரம் பொங்கியது அவளுக்குள் .
டிஸ்சார்ஜ் ஆகி புருஷனுடன் கிராமத்துக்கு திரும்ப பஸ் ஸ்டாண்டில் நின்றபோது...

ஒரு கடையின் ஓரத்திலிருந்த வண்ண மீன்கள் கண்ணாடித் தொட்டியை கவனித்தாள்.

தன் குட்டிகளுக்கு பின்னால் வாயைத்திறந்துகொண்டே நீந்திக்கொண்டிருந்தது அந்த ஜிலேபி கெண்டை மீன். கெளுத்தி மீன் ஒன்று குட்டிகளை விழுங்க வர, என்ன ஆச்சரியம்! அத்தனை குட்டிகளும் தாயின் வாய்க்குள் புகுந்து கொள்ள டப்பென்று வாயை மூடிவிட்டு ஆபத்து நீங்கியதும் வாயைத் திறக்க குட்டிகள் வெளியேறி மீண்டும் நீந்தத் தொடங்கின.

" சே! ஐந்தறிவுள்ள மீனே தன் குட்டிகளை காப்பாத்திக்க வழிகளை தெரிஞ்சு வச்சிருக்கச்சே ஆறறிவுள்ள தன்னால் குழந்தைகளை காப்பாத்த முடியாதா ?"

புருஷனிடம் சொன்னாள் உறுதியாக. "யோவ் இந்தக் குழந்தையை கொல்லாம வச்சுக் காப்பாத்துவேன்னு சத்தியம் பண்ணிக் கொடுத்தாத்தான் உன்னோட பஸ்ல வருவேன். இல்லாட்டி என் ஊருக்கு போய்க்கிறேன். ஊர்ல இருக்கற மத்த ரெண்டு பொட்டப் புள்ளைங்களையும் கூட என்னிடமே கொண்டு வந்து விட்டுடு. எப்பாடு பட்டாவது காப்பாதிக்கறேன்."

வந்தள், பெருக்கினள்,சென்றள்

2009-08-25T05:05:00.000-07:00

நான் அப்போது தணிக்கைப் பிரிவில் கண்காணிப்பாளராக பணியாற்றிக்கொண்டிருந்தேன். கோவையில் உள்ள அலுவலகத்துக்கு தணிக்கைக்காக சென்றிருந்தேன். பதிவேடுகளை ஆய்வு செய்துகொண்டிருந்த போது ஒரு பதிவேட்டில் அன்றைய தேதியை போட்டு " வந்தள்,பெருக்கினள்,சென்றள் " என்று எழுதி ஒரு சுருக்கொப்பமும் (Initial) இடப்பட்டிருந்தது. இதில் கொடுமை என்னவென்றால் வருடம் பூராவுக்கும் இதையே எழுதி இருந்ததுதான். அங்குள்ள பணியாளரை அழைத்து " இது என்ன சார் ஒன்றும் புரியவில்லையே ?" என்று கேட்டதுக்கு "அதுவா சார் , தினமும் அலுவலகம் கூட்ட வரும் பெருக்குபவர் (பெண்) வந்தாரா என்பதை அறிந்து கொள்ள ஒரு வருகைப் பதிவேடு தனியாக வைத்துள்ளோம் . அதில்" வந்தாள் , பெருக்கினாள்,சென்றாள் " என்பதைத்தான் எங்கள் அலுவலக வாட்ச்மேன் "வந்தள்,பெருக்கினள்,சென்றள் " என்று எழுதி இருக்கிறார் என்றார். நீங்களாவது எழுதிக்காட்டி இருக்கலாமே என்றதுக்கு , "நீ காலை வாங்கலைன்னா உன் கையை வாங்கிடுவேன்னு பயமுறுத்திக்கூடப் பார்த்துட்டேன் சார், அவரை திருத்தவே முடியலை " என்றார். இதைக் கேட்டதும் எனக்கு மாவீரன் அலெக்ஸ்சாண்டர் பற்றி சொல்லும் "வந்தார், பார்த்தார் ,வென்றார் " (He came, He saw, He conquered) என்னும் வார்த்தைதான் நினைவுக்கு வந்தது.

2009-08-19T09:17:00.000-07:00

அன்புள்ள நண்பர்களுக்கு ,

வணக்கம். புதிதாக வந்துள்ளேன். உங்கள் ஆதரவினை அன்புடன் நாடுகிறேன்.

ரேகா ராகவன்.